Najczęściej zadawane pytania

Zazwyczaj pierwsze trzy spotkania to konsultacje – czas na zebranie wywiadu o sytuacji, oczekiwaniach, potrzebach, problemach nad jakimi możemy pracować. To także czas na ustalenie celów pracy terapeutycznej, wzajemne poznanie się i decyzję – jaka forma pomocy jest potrzebna, co może być skuteczne. Czasami potrzebna jest dodatkowa konsultacja z innym specjalistą – lekarzem, psychiatrą, dietetykiem.

Nie. Jeśli masz poczucie, że przydałaby Ci się terapia, ale trudno Ci sprecyzować problem czy określić cel – to jest to w porządku. Możecie się tym zająć wspólnie z psychoterapeutą w czasie pierwszych spotkań. Jeśli dokładnie wiesz czym chcesz się zająć i jakie są Twoje cele i oczekiwania - to świetnie, warto się tym podzielić z terapeutą właśnie w czasie pierwszych konsultacji. Jeśli miałeś przeprowadzane testy psychologiczne, byłeś u psychiatry, masz wypis ze szpitala psychiatrycznego lub od neurologa – warto o tym powiedzieć w czasie pierwszej wizyty i jeśli się na to zgadzasz - pokazać dokumentację. To może ułatwić precyzowanie celów terapii i dostosować metody do Twoich potrzeb.

W naszej pracy zależy nam na tym, by jak najlepiej dobrać techniki, metody pracy do potrzeb, charakteru klienta. Oferujemy więc terapię skrojoną na indywidualne potrzeby klienta. Jednocześnie, na każdym etapie pracy szczególnie istotna jest relacja terapeutyczna. Jak pokazują liczne badania - to właśnie relacja jest czynnikiem leczącym w różnych terapeutycznych nurtach.

Psychoterapia, którą proponujemy naszym Klientom jest osadzona w wiodących współcześnie nurtach terapeutycznych:

• terapii poznawczo-behawioralnej
• terapii EMDR
• terapii systemowej

W pracy kierujemy się kodeksem etycznym psychologa. Każdy ze specjalistów Przystanku swoją pracę poddaje regularnej superwizji.

Jest to terapia, której podstawy stworzył Aron Beck. Terapia poznawczo-behawioralna to jeden z najlepiej przebadanych nurtów terapii o udowodnionej skuteczności, szczególnie pomocny w leczeniu m.in. depresji, lęku, zaburzeń odżywiania, fobii.

Terapia poznawczo behawioralna cechuje się tym, że:

• opiera się na przekonaniu, że sposób myślenia, emocje, fizjologia i zachowanie są ze sobą silnie związane a wprowadzenie zmiany w którymś z tych obszarów zaowocuje zmianami na pozostałych poziomach,
• pacjent i terapeuta współpracują by wypracować takie zmiany na jakich najbardziej zależy klientowi, metody pracy są w pełni jawne i uzgodnione z klientem,
• terapia jest ograniczona w czasie (a więc koszty są niższe),
• ma wyznaczony i dokładnie sprecyzowany cel,
• sesje mają określony rytm i porządek.

W czasie spotkań terapeuta i klient wspólnie planują "zadania domowe" czyli jakieś elementy do przećwiczenia, zapisania lub przemyślenia poza gabinetem. Dzięki temu terapia jest efektywniejsza.

Zdarza się, że klasyczna, ograniczona w czasie terapia poznawczo-behawioralna nie jest wystarczająca by wypracować zmiany na jakich zależy klientowi. Dzieje się tak zazwyczaj wtedy gdy trudności dotyczą relacji z innymi ludźmi oraz gdy występują od bardzo dawna. Wtedy pracę poznawczo-behawioralną pogłębiamy o tzw. ,,trzecią falę" CBT - Terapię Schematów, która koncentruje się na kwestiach relacji międzyludzkich, doświadczania emocji i zmieniania utrwalonych przez wiele lat schematów zachowań i myślenia. Zazwyczaj jest to terapia długoterminowa i trwa np. 1-2 lata.

Terapia Eye movement dessensitisation and reprocessing (EMDR) to jedna z dwóch metod terapeutycznych rekomendowanych przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) do pracy z zaburzeniem posttraumatycznym (PTSD). Terapia w czasie której pacjent z terapeutą wracają do trudnych wydarzeń z przeszłości, by spojrzeć na nie w inny, nowy sposób, uwolnić i przepracować nieprzyjemne emocje z nimi związane i ,,pozostawić przeszłość w przeszłości”. W efekcie pacjent czuje się uwolniony od balastu przeszłych doświadczeń, zyskuje nowe spojrzenie na przeszłość – i nowe sposoby radzenia sobie w przyszłości. EMDR bazuje na potencjale pacjenta, to terapia w której ingerencje terapeuty są minimalne, a dzięki powrotowi do przeszłości połączonemu z zastosowaniem bilateralnej stymulacji pacjent samodzielnie odnajduje nowe rozwiązania starych problemów.

EMDR jest skuteczna przede wszystkim w pracy ze stresem posttraumatycznym (PTSD) oraz przepracowywaniu trudnych życiowych doświadczeń. Jednakże, obecnie EMDR okazuje się pomocna także w innych problemach- np. w pracy z osobami doświadczającymi lęków, zaburzeń odżywiania oraz nałogów.

Terapia może trwać około 6-10 spotkań (gdy dotyczy jednostkowego wydarzenia) lub może być terapią długoterminowa (1-2 lata). Czas trwania zależny jest od tego na ile głębokie są doświadczane problemy i od jak dawna nam towarzyszą.

Podejście systemowe w pracy z rodzinami polega na traktowaniu osób wchodzących ze sobą w interakcje jako systemu dążącego do homeostazy, czyli równowagi. Dzieje się tak często kosztem któregoś z członków rodziny. Wszystkie zachowania, jakie zachodzą między ludźmi mogą być traktowane jako pętle sprzężenia zwrotnego. Zachowanie każdego członka rodziny oddziałuje na drugiego i jest jednocześnie modyfikowane przez reakcje partnera interakcji. Nie szuka się zatem „winnego” dysfunkcji lecz bada się funkcję danego objawu w systemie, np. w jaki sposób każdy z członków rodziny go podtrzymuje.

Terapia systemowa rodziny wskazana jest gdy pojawiają się kryzysy związane np. z chorobą (psychiczną lub somatyczną) jednego z członków rodziny, ale także z kryzysem związanym ze zmiana etapu życia (np. kryzys między rodzicami a nastolatkiem, kryzys związany z usamodzielnianiem się dzieci).​

Na spotkania zapraszane są wszystkie osoby zamieszkujące razem. Jeśli któraś z osób ma wątpliwości nie wyklucza to jej udziału. Pozytywne zmiany możliwe są jednak przy zaangażowaniu wszystkich członków.

Pracę z rodziną prowadzą dwie terapeutki w kooterapii, spotkania odbywają się co 2 - 3 - tygodnie lub rzadziej w zależności od fazy pracy. Spotkania odbywają się także w różnych podsystemach z różnymi członkami rodziny np. para rodzicielska, ojciec z synem, uzgadniane jest to wcześniej.

Spotkania trwają 80 min. Przed końcem spotkania terapeuci wychodzą na kilka minut i wracają by podzielić się refleksjami, czasem zlecają zadania dla rodziny.

Sesje nagrywane są na dyktafon i służą wyłącznie jako pomoc terapeutom. Przechowywane są tylko na czas terapii i w zgodzie z zasadami poufności.